Unha para reflexionar

Non importa de que lado esteas: se cres que Deus é o creador de todo e polo tanto da natureza; ou se cres que todo vén por unha “gran explosión”.
O caso é que todo está feito, está aí.

Dende os seres máis primitivos, como os poríferos; ata os máis complexos, o ser humano. Cada puño de herba ata unha gran selva.

Toda a nosa natureza, chea de vida. A cantidade de temas que envolve…

Pero é todo o que nos rodea natureza??

Ao longo da historia da humanidade, esta viuse modificada polo home de diferentes e sorprendentes maneiras que converten o natural nun algo máis artificial.

O mar, pide a berros recuperar o seu lugar, iso estámolo vendo. Unha paisaxe debería envolver un todo natural, non material.
Pero é un tema moi complexo que nos obriga a adentrarnos  máis na orixe do noso mundo, no seu comezo, e nos sucesos e cambios de vida que viron evolucionar ou avanzar na historia.

Suponse que, para vivir mellor, necesítanse casas. Para investigar, necesítase da ciencia e dos seus experimentos. É aquí a cuestión: todo iso, considérase unha explotación da natureza ou simplemente unha maneira de evolucionar?

Analizarémolo máis a fondo! ;)

A liberdade

Todos buscamos a liberdade, queremos ser libres.

Moitos adolescentes pensan: “cando deixe a casa dos meus país e vaia a vivir a outro lado, aí vou a ser libre.” Pero penso que se equivocan.

Ser libre non é simplemente facer o que queiras, cando queiras, donde queiras e como queiras, ser libre implica responsabilidade. Non vas a dicir “ah, que fea é esta papeleira, vamos a rompela.” Iso sería facer uso dunha liberdade non correspondida, que non che pertence.

 

 

A aguia é o símbolo co que se representa a liberdade.

 

A liberdade  tamén dá medo, dá pánico, non saber o que querer facer, nin como facer…

A liberdade é aquilo que sentes cando saes a fóra despois de moito tempo encerrado.

A liberdade é ter aquela capacidade de elixir o que queres e facerte cargo da túa elección.

É máis fácil facerlle caso a alguén que facerse caso a un mesmos pero aí está o ser libre, poder tomar as túas propias decisión sen influenciarte por nada nin por nadie.

Porque aínda que moitas  veces non o pensemos ou non nos deamos conta, somos libres dende o primeiro momento, somos libres porque estamos continuamente tomando decisións, libres porque paseamos e viaxamos por diferentes lugares, libres de ser como queiramos tanto interiormente como físicamente, porque podemos ser libres nun mundo mellor (o teu).

Sempre dicimos: “eu son libre de facer o que queira”, aí está a clave, sempre serás libre se “o que queiras facer” o sepas facer ben.

 

A mentira

Posiblemente se esto se publicou será porque o “temido” fin do mundo do 21 de decembro non ocorreu.

Nin sequera eses tres días de escuridade total que se tiña previsto. Esto demostra, unha vez máis, que non hai que crer todo o que se nos di.

As mentiras non son boas. Sempre me preguntei, por que unha persoa minte?

Non pasa nada porque algunhas veces digamos algunha “mentira piadosa”, para salir dun apreto, para facer un chiste, por medos,,,,

Pero cando a mentira se converte en algo constante e diario é cando é maligna.
Moitas veces es consciente de que che están mentindo e segues escoitando. Posiblemente, agora non estaríamos así se non se lle dera vidilla a un mentiroso.
Un mentiroso acaba por creerse as súas propias mentiras, acaba formándose un mundo onde se ve implicada  a xente do seu arredor.
O peor dunha mentira é que cando xa a realizaches estarás obligado a inventar moitas máis para soster a certeza da primeira.
Aínda que ten os seus castigos, a un mentiroso non lle creerás nunca, incluso cando diga a verdade.
Toda a mentira ten a súa consecuencia, pero toda verdade tamén ten a súa consecuencia.
A consecuencia é o motivo polo que buscamos a verdade.
Pero non quero levar esto ata un extremo, está claro que o tema do fin do mundo tiña o seu “atractivo” e a xente deulle vidilla ata que se chegou ao día.
Tamén, ás veces, esta clase de “mitos” dá lugar a que a xente fale un pouco e , polo menos, entreternos con algo, incluso cando este algo sepamos, dende un principio, que é todo unha mentira.

O comezo

Todo comeza alí, máis alá das estrelas, incluso máis aló do que coñecemos. Universo infinito, brillante, rodeado de planetas, satélites, nubes de pó estrelado, cometas…Algo mellor?

Na Via Lactea atopamos o meu mundo, o que eu observo dende o meu lugar.

Planeta oceánico, rochoso e cheo de millóns e millóns de partículas. Antes invadido por dinosaurios e terreos densos, agora invadido por humáns e construccións artificiosas.

Todos buscan o paraíso, o lugar donde mellor se está.

Pero non o ven? Está aí! Donde ti queiras que estea.

Mirar para  o ceo nunha noite de estrelas e máis aló, Saturno. Sí, aquel planeta rodeado por un montón de aneis. Mira o teu arredor! Podes velo?

Ás veces só hai que poñer un pouco de imaxinación. Pechar os ollo, deitarte nun campiño ao lado do mar e soñar.

Mirar quen está ao noso lado e xa non importará o lugar.

Porque si, moitas veces pedimos demasiado e pensamos en buscar un lugar donde che dean todo servido, pero o paraiso non está tan lonxe e non é desa maneira.

Por que moita xente se conforma con tan pouco e é super feliz así, e por que outra con tanto non é tan feliz?

Só se trata de mirar máis alá do que xa vemos e poderás comprobar que o paraíso non está tan lonxe!

E con esta canción que reflexa un pouco eso do paraíso, despidome ata a próxima.