Vivindo no futuro

A veces cometemos o erro de estar pensando xa no futuro. Non necesariamente como persoa produtiva, senón nun acontecemento, actividade, temporada...futura.

Xa estamos demasiado atados ao pasado como tamén para estalo do futuro. O presente é hoxe, é agora; entón, vivámolo. O que teña que pasar pasará (ou non).

Aproveitar as oportunidades que che presenta o agora, comezar algo que queres xaa, non pensar que hai tempo para facelo. Se é o que desexas, adiante.

Está ben planificar, está ben proporse metas futuras, está ben pensar en proxectos futuros, pero sempre que non se esqueza do presente.

Vida só hai unha, así que minuto que se perde resta na plenitude das túas satisfaccións. Xa dixen que a veces, perder o tempo non estaba mal de todo. Pero se carecen del por algo, é hora de actuar.

Pídocho a ti, e pídomo a min mesma. Teño moitos plans na mente, moitos proxectos  para realizar vou ter que esperar un pouco, mentres tanto, debo sentirme presente no que agora me compete, no que estou a facer hoxe. En menos dun mes, serei libre para comezar esta nova etapa, este pequeno cambio...COMEZAMOS (acabando primeiro co de agora).

A Arte de Perder o Tempo

Vaiamos a perder o tempo! Que mal nos pode deparar, non? Pode que sexa unha das propostas máis seguras,,,

Eu sempre dixen que durmir era unha forma moi evidente de perder o tempo, pensa, cantas horas ao longo da nosa vida malgastadas sen facer nada, se fósemos seres sen necesidade de descansar, imaxinade canto tempo teriamos para facer cousas. Pero, como ben sabemos, durmir forma parte da nosa vida, e a verdade que aínda para as persoas que non son de durmir moito (eu inclúome), é un pracer máis como outro calquera.

Pero vaiamos ao caso, estamos para falar aquí daqueles momentos, que cres non estar facendo nada, quizais pasmado cara unha parede, ou simplemente tirado na cama sen máis... Vaia perda de tempo diremos! Pero esta vez, deámoslle a volta, ao mellor estase a construír algo novo, algo positivo para ti... Ao mellor se eu non perdese tanto o tempo, agora este texto non estaría publicado. Porque eu son dos que pensa que, en todos os momentos algo produtivo estás sacando, aínda que sexa simplemente para saber que non deberías volver a ir con túa nai a comprar un vestido, o que sexa.

Momentos desastrosos no instante vividos, pero que seguramente axuden nun futuro; casualidades atopadas por un “sen nada que facer”... É a arte de perder o tempo.

Nin sequera, aqueles momentos que din ser unha perda de tempo o son. Estou a falar agora de xogar na play station, escoitar música, ir dar un paseo, ver unha película....de todo estamos aprendendo, e desaprendendo tamén, por que non dicilo. Pero estamos facendo algo ao fin e ao cabo, por iso que, en realidade, non existe tal perda de tempo, xa que de TODO, se debería sacar algo positivo, aínda que ese algo sexa, sen máis, “unha para aprender, e outra para saber”.

O futuro é hoxe

Sempre estamos pensando no futuro. En todas aquelas cousas que poden suceder, en que nos converteremos, que seremos…

Moitas veces pensamos que o importante pasará no futuro.

Temos dubidas nas decisión, medo polo que poida influír nun determinado momento, pero, que é o futuro?

Simplemente tempo.

Cortou ou longo, no cal poden suceder calquera cousa. O noso presente é quen nos marca as pautas, os actos de hoxe en día depararán ó futuro pero, realmente hai que preocuparse tanto?

 

Poñemos demasiada importancia no futuro, demasiada responsabilidade. Deberiamos por ser felices agora, dar o paso se o cres necesario ou negarte a facer algo pero só porque o sintas nese momento e non pola influencia que teña no futuro, xa que o único certo é que o futuro é incerto.

Está ben mirar por un mesmo, está ben preocuparse por un, pero máis importante é vivir o día a día e disfrutar de cada momento.

As voltas da vida

Unha vez máis adéntrome a falar sobre a vida. Pero o certo é que cada vez sorpréndeme máis.
Moitas veces non nos decatamos do que realmente está sucedendo, que o tempo pasa e pasa, e cando nos queremos dar conta, un ano máis rematou.

Pasamos de non saber nada, a saber de todo en milésimas de segundo. Fai nada estabas dunha maneira e agora, xa estás de outra.
A vida sorprende de tal maneira que nin tempo che dá para facelo.

 

A vida está formada por un montón  de situación expontaneas que che fan dar xiros inesperados, cambios sorprendentes e alguna que outra volta.

O certo é que coa cantidade de cousas que podemos facer actualmente, aínda digamos que nos aburramos… colle un libro, mira unha película, bótate a correr…

Como xa dixen, a vida está para vivila e, simplemente vivíndoa, poderás dicir, ao final, que valío a pena.

Vivése de moitas maneiras, seguindo o teu guía, o teu camiño, pero as veces, necesitas saltarte algo, soltarte, desviarte por un momento, vivir experiencias novas e emocionantes, ver máis aló. Para poder ao final mirar atrás e ver os teus erros, as túas vivencias para seguir continuando polo camiño axeitado.

Parece mentira que co fácil que é o fagamos tan difícil. Pero parece que é, precisamente como moita xente di, “lei de vida”.

A vida

Durante anos moita xente se pregunta sobre o sentido da vida.

Estamos aquí cun destino marcado? Ou simplemente somos unha creación?
Dende o meu punto de vista, a vida está para vivila e intentar conseguir o que queremos para dicir ao final que o camiño percorrido o facemos nos mesmos.
O tempo pasa e a xente cambia. Sacamos fotos para inmortalizar o tempo, a min servénme, non só como un recordo, senón para ver a evolución:

 

Ao final séguese sendo o mesmo, cos mesmo rasgos, o que cambia é a maneira de pensar e ver as cousas.

O pasado está como recordo. Mirar atrás e ver aquela palabra non dita, o abrazo que che saíu, o enfado que che marcou, os lugares recorridos, a pataleta por un simple xeado ou o salto de alegría por ver ao teu equipo gañar…
O presente, agora tan cercano escribindo esta palabra, e tan lonxe, como que xa pasou.
E o futuro, do cal, non podo falar, gústame planear pero ata certo punto, aínda que espero que sexa bo.
Do que podo falar é do de atrás, agradecer a cada persoa que me dedicou o seu tempo, a que me fixo chorar e a que me deu a benvida.
E algo que aprendín nesta tempada: que as persoas boas non se atopan tan lonxe, só tes que atopar o lugar adecuado.
Vivir a túa vida e preocuparte pola túa. E recordar sempre, o máis importante disto:
Non existe outra perdoa por enriba, porque ti eres, o único protagonista, da TÚA VIDA!

A velocidade do "tempo"

Vivimos nun mundo que, a medida que o tempo pasa, avanza rapidamente.

É simplemente tempo o que pasa ou é algo máis abstrato???

Ese “algo” pasa case sen percatarse, cando miras cara atrás ves a un rapaciño xogando no parque, ou unha rapaciña escalando unha figueira.

Vas mirar por uns zapatos a unha tenda e recordas que o teu número non é o 35 senón o 37.

Ves a unha persoa coñecida. Cantos anos ten? 18? Xa ten 22.

Coñecédela?? Quen lle diría fai 5 anos a Lady Gaga que ía acabar como agora.



Case sen ser consciente ese algo está pasando. Pasa un día, pasa un mes, pasa un ano….

Disfrutar cada momento a tope, coas persoas que ti elixas, confundirte, recapacitar, reir, soñar…

Porque é así, a vida pasa moi rapidamente. E como di moita xente: A vida son tres días e xa vamos polo segundo, así que vive a vida por favor.