Cambios que veñen...

As persoas, co paso de cada ano, aínda que non nos decatemos, cambiamos, e non só fisicamente, senón interiormente. Aprendemos cousas novas, experiencias que nos aportan para o noso día a día, ou para non volver a cometer un erro...crecemos pois, como persoas.

Embárcaste en novas etapas, cambios importantes, propostas de futuro...

Levo dende 2012 escribindo aquí (a veces con máis frecuencia que outras), é dicir, 4 anos e só hai que mirar para atrás, para ver que, tan só na maneira de escribir, algo cambiou e está cambiando.

Neste blog quero pasar a unha nova etapa, con contidos máis completos, novos temas a tratar, vivencias e experiencias, preguntas...

A miña idea a partir de agora é ampliar un pouco a temática. Ata agora só expuxen  algunha reflexión sobre certos aspectos da vida. Situacións que viven con nos inconscientemente. Pero quero ir máis aló. Non sei con canta frecuencia, pero quero establecer certas seccións:

-          Seguirei coas miñas reflexión como ata agora viña facendo

-          Experiencias sobre aspectos da vida que me sucede e  que creo de interese para pensar e compartir.

-          Un día a semana, tratarei de publicar unha “vista ao pasado”. É dicir, quero informarme ben sobre certos temas, situación, acontecementos que pasaron e comentalos.

-          Preguntas. Xa hai algunha rondando...

-      Películas e libros. Simplemente comentalos e establecer o meu punto de vista. Temas de interese.

E un cambio, máis notable, que tal vez non teña moito que ver co que nun principio presentaba no blog...

-          Viaxe gastronómica. Como me gusta moito cociñar e innovar, pois gustaríame mostrar aquí as miñas receitas, pero tamén, intentar facer “típicas comidas” dos diferentes países (que algún día visitarei;)).

-          Nutrición e deporte by Saturno. Ao igual ca cociña, outra das miñas paixóns, é o deporte. É por iso, que tamén me gustaría poñer de vez en cando algún que outro consello, ou experiencia.

Faime ilusión esta parte, xa que ambos apartados forman bastante parte da miña vida, e polo tanto, do meu tempo, polo que non vexo de todo mal engadir algo relacionado. Ademais, xa nos coñecemos un pouco máis, e que mellor maneira que adentrarse no mundo de Saturno?

Seguimos no camino...

Quen dixo que ía ser fácil?

Unha volta, outra máis,,, pero aquí estou de novo e con máis ganas ca nunca! Concienciada, creo eu, e con moitas cousas que comentar... Agora que o tempo mo vai a permitir, vamos aló:

 Sete da mañá, sona o espertador de tódolos días, roupa preparada e almorzo. Unha longa xornada comeza. Nervios nada máis entrar pola porta antes do exame de mates, un abrazo de calma, recreo pero con estudio. Volta a casa, comida en familia. A miña pequena "cova" espérame,,,libro na man, letras, números, reis e gobernadores, autores, cromosomas e lípidos, sulfitos e enlaces covalentes, "solo sé que no sé nada", rectas perpendiculares e paralelas ao plano. Un senfín de cousas... Bici ou correr para despexar a mente e volta ao traballo...

Empecei esta viaxe porque creo que todo pode ser mellor, un desafío que non é só para xente con altas capacidades, senón para xente coma min, coma nos, os que loitamos por unha nota.

 

By me

 

 Unha experiencia que marcará as nosas vidas xa que forma parte de gran parte dela. Quédome con toda a xente que me atopei neste camiño, especialmente os profes da Ponte e os compañeiros, e agora amigos de Vimianzo. Risas, choros, nervios, algún  que outro enfadiño, eses momentos antes dun exame, as escapadas, as bromas, as manías de cada un…

Pase o que pase, saque a nota que saque, incluso aprobe ou non (maloserá Xd)
eu xa logrei o meu éxito. Estou orgullosa de min como o estamos a maioría, xa que o esforzo de todos estes anos e en especial neste curso, xa están plasmados. Agora, é o momento de empezar un novo camiño! ;)

Agora ben, parece inxusto que todo ese esforzo plasmados xa nuns resultados teñan que ser sometidos.

Aínda que así foi e así pode que seguirá e moito peor agora con esa nova lei que se quere establecer,,, en vez de progreso e ir avanzando parece que retrocedemos... donde solo os máis ricos podían e o resto convertidos en peóns,,,unha pena!

 Pero xa haberá tempo de falar de todo...

 Agora, regresamooos…

 

 

 

En busca da felicidade

Non, non se trata da película (que por certo non vin) senón de adentrarnos máis no significado desta frase.

Todos nós, en situación normais, temos unha vida relativamente longa e creo que, e nisto coincidiremos a gran maioría, a base da vida é a nosa felicidade. Por exemplo, eu non sería capaz de imaxinar a miña vida se non fora feliz.

Cada un a súa maneira, pero ao fin feliz. Inconscientemente sempre se está en busca dela, pero non se sabe que podemos atopar. Simplemente hai que vivir a vida, e estar con quen ti te atopes mellor, nas actividades onde esteas máis a gusto. Pero que é a felicidade? É algo material? É algo emocional? Creo que xa fixen mención disto con anterioridade.

 

A felicidade é un cúmulo de cousas: emocións inesperadas, de momentos inolvidables, aquela primeira vez que fuches de viaxe, unha canción significativa, o teu primeiro bico, un momento de gloria, o teu primeiro amor, a copa que levantaches co teu equipo do colexio, o “quérote” que lle dixeches a túa nai, a pelexa rematada en risas con túa irmán, o resultado das notas, o teu primeiro traballo, o olor da túa casa, un atardecer no teu pobo… Non existe a felicidade en si, sen máis, senón que son momentos, estados que che marcan.

 Haberá días mellores e outros peores pero sempre hai algo que che saca unha sonrisa, ese algo que che fai ser consciente de que si, es feliz.

E moitas veces a felicidade énchese cunha persoa, aparece, sen facer ruído, que sempre estivo aí, sentes que algo comeza, unha nova etapa, un novo momento cunha felicidade…completa.



Unha de preguntas (4)

Con, ou sen un destino marcado?

Moitos, aseguran que existe un destino marcado para cada persoa dende que nacemos.
Que fagamos o que fagamos non vai influír xa que xa son os actos que nos van a levar a ese final marcado.
Que unha forza estraña nos leva por tal camiño.

 

 En cambio, outros prefiren pensar que ese camiño o facemos nos cada día.

“Se o destino estivera escrito, xa tivera lido o libro, en vez de esperar á película” lin unha vez.

Día tras día, nos mesmos facemos o noso destino. E sempre dependerá de un mesmo.

 Só é cuestión de opinión. Cada un que pense da súa maneira. E ti, de que bando estás?