martes, 18 de abril de 2017

REINICIANDO

Xa levo unhas semaniñas sen aparecer por aquí. Pero un descanso non lle vén mal a ninguén. De feito, estou bastante contenta coa continuidade que estou conseguindo este ano no blog e o pequeno xiro que dou. Pronto colgarei unha nova sección que me fai moita ilusión pero que me levará máis tempo de realizar.

E falando de descansar, disto vai esta entrada. Concretamente de REINICIARSE.
Reiniciar ten un significado que me gusta, é como apagar e volver a empezar, como define a  RAE, “cargar de novo o sistema operativo (dun ordenador)”. Pois isto levado ás persoas tampouco está tan tolo de pensar.

Creo que todos necesitamos algunha vez sentarse cun mesmo e pensar as cousas. Pensar en que estamos a facer, que queremos nun futuro, como van as nosas relacións, que novas cousas me gustaría facer... Todo mundo o fai, á súa maneira, pero fano.

É gratificante e axuda a sentirse ben. Como antes dicía, cárgache as pilas e ponche en alerta sobre aquilo que queres cambiar. Porque cambiar non é malo, forma parte de ser persoa. Como vén escoitei unha vez: “a auga estancada remata podre”. E non lle saco razón, pois podes seguir tendo a túa esencia, os teus valores...pero hai que madurar, e non só iso, posto que ao longo da túa vida vas vivindo momentos, coñecendo xente...que che cambia a forma de ver as cousas. E isto como xa dixen, forma parte de ser.
Eu antes era unha rapaza tímida, a veces insegura de min, que lle costaba establecer unha conversa. Hoxe sigo sendo esa rapaza, mais aprendín e comprendín que ninguén é máis ca ninguén, aprendín a sentirme segura co que fago (aínda que a veces sempre entren medos, para que enganar), e sobre todo, aprendín a coñecerme e aceptarme como son, sendo consciente sempre, de todos eses aspectos que me gustaría cambiar.

Como se pode ler ao longo do blog, son unha persoa que me gusta pensar, pensar sobre todo en xeral, e como non, en como son eu como persoa.
En este proceso de reiniciar, agora que xa o fixen (cada cal coa súa maneira), tócame outro verbo que me gusta aínda máis: RENOVAR. Pero isto, xa me da para outra entrada...

Mentres tanto, seguirei co proceso, seguirei no camiño que me levará a conseguir o que me propoña. Porque en maior ou menor medida, se te esmeras en algo e cres nel profundamente, todo se pode conseguir. Créoo fielmente!

sábado, 1 de abril de 2017

Desfrutando da Vida

Cando somos pequenos non somos conscientes de todo o que pasa ao noso arredor. Non temos a penas responsabilidades e o noso fin e pasalo ben, xa sexa cos nosos amigos xogando no patio, coa nosa familia en algún tipo de evento, ou mesmamente sos mentres vemos debuxos animados.

Mais todo iso vai cambiando a medida en que nos facemos maiores. Comezamos a ver de que vai a vida, dos obxectivos que esperan que cumpramos, dese futuro que a fin de contas nos marca a sociedade.
A veces, chegamos a frustrarnos demasiado por non lograr conseguir ese estado de plena felicidade ou de plena gratitude co que estás a vivir. E como se chega a ese estado?

Fácil... Cambiando a mentalidade!
Pois porque a vida é demasiado corta para romperte a cabeza en cousas que non son importantes, ou nas que só imos atopar cousas negativas.


Observándote nun reflexo poderás ver a túa mellor cara

Fai uns anos non sabía que estaría estudiando, mais agora tampouco sei en que vou acabar nun futuro. Iso significa que teña que buscar unha resposta? Pois non, porque hoxe estou facendo isto e mañá non se sabe. Hai que desfrutar do momento, e se che gusta o que estás a facer e de quen te rodeas creo que está máis que claro.


TODOS, temos altibaixos, TODOS en algún momento sentimos algún tipo de “crise de identidade”, TODOS nos sentimos sos en algún momento, TODOS cometemos erros...PERO tamén TODOS vivimos momentos irrepetibles, TODOS atopamos o estado de satisfacción cun mesmo, TODOS chegamos a sentirnos plenamente feliz en un momento determinado!

Basta xa de mirar o lado malo das cousas, que tal se miramos o lado bo?
Ultimamente gústame vivir, e vivo a gusto con este tipo de filosofía: Sempre buscar o positivo! Buscar o positivo do momento, dos sucesos que che ocorren...logo, todo se andará.


Non sei ti, pero eu así consigo sentirme feliz en case tódolos momentos, sentirme ben comigo mesma, co que estou a facer, e co que me queda por vivir. Porque, como tanto se escoita por aí: “A vida só son tres días, e xa vamos polo segundo”, así que, vive a vida, por favor!


xoves, 16 de marzo de 2017

Exam

Hoxe traio unha película que non ten nada que ver coa anterior pero sigue na liña de películas pouco coñecidas. Esta non ten unha forte mensaxe mais é unha película bastante entretida que che deixa coa dúbida ata o final. Destaca en parte sobre algo que falei anteriormente, o valor das palabras, mais tampouco é exactamente a mensaxe desta peli. (Aproveitei un pouco para facer spam, porque é gratis e porque é meu blog e son as miñas normas, haha)

Exam trata dun grupo de empregados que loitan por aspirar a un posto de traballo recoñecido e para iso teñen que pasar por un exame no cal resultará tan só unha persoa escollida. A clave está en que o papel do exame está en branco e para poder contestar, antes teñen que achar a pregunta.

Exam é unha historia simple e sinxela que se realiza nun único escenario (polo que o presuposto suponse que foi baixo). O ritmo da cinta é bastante entretido e continuo e a maneira en como van resolvendo os problemas e buscando solucións engancha.

En canto á escenografía, non destacan grandes cousas. Como dixen, só se realiza nunha sala, con cores escuras e que cambian ao longo da trama. Non hai nada de decorados, tan só as luces que aparentan formar un papel importante ante as suposicións dos candidatos.

As actuacións non son nin malas nin boas, non destaca ningunha. Todos cumpren co papel encomendado.
  • Traballar en grupo. Búscase a cooperación entre todos os candidatos para lograr superar a gran cuestión, mais tan só un sairá airoso da proba.
  • Cámaras que os vixían. Un elemento moi empregado no cine (sacando a obviedade de que as películas son gravadas con cámaras xD). O control que existe entre os do rango inferior por parte dos do rango superior.
  • As palabras. Atender ao que se di (e a veces ao que non se di). Prestar atención porque todo pode ser importante.
  • Desconfianza. Verdade ou mentira? Que esconde cada candidato? Moitas preguntas que tratan de resolverse sen realmente ter una gran relevancia na proba final pois tan só depende dun mesmo.
  • Ambición. Ata onde podemos chegar para lograr o que se quere conseguir?

Opinión persoal:
Exam non é un “peliculón”, nin sequera unha película que che fará pensar, pero para unha tarde aburrida con amigos/ familia logrará facercha entretida. A trama faiche continuar sentado ao sofá tratando de desvelar de que se trata a proba!
A película deixa caer unha idea importante e que estaría ben preguntarse...ata onde é capaz de chegar o ser humano para alcanzar unha situación de vida moi favorable e soñado? É dicir, cambiaríamos se estamos a un paso de lograr o noso soño?
Creo que depende da personalidade dunha persoa. Eu persoalmente creo que non sería capaz de facer algo que vaia en contra dos meus valores, pois non viviría tranquila (a conciencia). Penso que é clave saber quen somos e todo aquilo que nos fai ser feliz...realmente vale a pena? Vale a pena romper unha regra básica da túa vida para lograr algo que non sabes con certeza como pode rematar?
Anímovos a responder esta pregunta! Simple pero persoal. De feito ata daría para unha reflexión!
Para a semana máis e mellor...



venres, 10 de marzo de 2017

Falar cun Mesmo

Despois de dúas semanas de “vacacións” (por entroido), hoxe si que toca unha entradiña! E como non tiña nada preparado nin teño a inspiración suficiente  (despois de tratar de escribir sobre dous temas que logo retomarei) díxenme...non podo deixalo como fago sempre e logo aparecer despois de meses! Entón, volvinme a dicir.... falemos sobre iso, sobre falar cun mesmo.
E aquí me vexo, falando comigo mesma e con vos, cos que me ledes, pois a fin de contas internet serve tamén para poder expresar eses pensamentos que lle roldan a un pola cabeza.
Buscando a inspiración noutras cousas...

Porque falar cun mesmo ten as súas vantaxes e tamén inconvenientes. O lado positivo é que te podes escoitar a ti mesmo, ser fiel aos teus pensamentos, ir acorde coa túa moral, etc. Pero por outra banda, se só te escoitas a ti mesmo, podes chegar a pecharte a outros puntos de vista e non ver máis aló.
É por isto que me gusta o que fago... porque podo expresarme eu e ademais recibir outro tipo de pensamento ou crítica positiva (porque non creo que ningunha sexa negativa, pois o negativo non vai a ningún lado).
E é aquí onde expreso a miña falta de inspiración nestes días (xa se nota ben na entrada), mais estou segura que en calquera momento volverá. E aquí o deixo, breve expresando o que neste momento me vén pola cabeza.