Por qué´s

Aproveitando os xogos olímpicos e poñéndome a observar doume pé a falar sobre un tema:

A maioría das medallas gañadas por España son logradas por mulleres.

11 medallas conseguidas por mulleres e 6 medallas conseguidas por homes.



Esto non destacaría se o deporte, ainda actualmente, se relacionase en moitos casos cos homes.

Claro, tendo a selección masculina de fútbol, hockey, waterpolo, baloncesto, balonmán. Só, dous dos cales teñen representación feminina en España.

Ao que vou é que o deporte séguese a estar moi pouco valorado nas mulleres. Xa que ademais, se te poñes a mirar portadas de periódicos, destacan homes cando a maioría das medallas, como xa dixen, coseguíronas mulleres.

Como tamén destaca (perdón, non destaca) o fútbol, balocesto…(todos os demais) feminino. POR QUÉ?? E sen entrar en que os homes cobren máis, nin nada diso, xa que senón non acabo hoxe.

Ainda que tamén,  teño que entrar na ximnasia artísica, natación sincronizada, na que non destacan homes e só hai mulleres.

Neste caso tamén digo. POR QUÉ??

Unha vez escoitei: “Eu se teño que ver un partido de fútbol feminino non o vexo ou se teño que ver ximnasia artística por homes tampouco o vexo”

POR QUÉ?? POR QUÉ?? POR QUÉ??????????

Está claro que unha muller, igual, non lle podas pedir o físico dun home,ou, como tampouco, a un home a elasticidade dunha muller, por exemplo, pero… segue sendo o mesmo deporte,,,,,,,

Animo a que poñades máis exemplos e digades o que pensades con respecto a este tema.

A túa oportunidade

Ese instante, cando o balón chega ata a rede, cando pasa polo aro da canastra, cando chegas a meta…Momento de gloria.

Canto tempo tardou en chegar aí?

Os acostumados a gañar teñen pánico a derrota, ese momento no que non es protagonista e non pertence a ti. Por outra banda, os acostumados a perder saen con máis ilusión, esperando esa oportunidade que os faga sentir arriba, ou simplemetne, facelo o mellor posible para que, polo menos, se note melloría. As simples victorias (nas que non te gañas nada) convértense nos mellores agasallos.

A min, o que máis me gusta dos deportes  é o deporte en si, dentro do reglamentario. Perdas ou gañes nunca despreciar ao rival e felicitalo ou animalo dependendo da ocasión.

Por desgracia, esto non sempre ocorre e os protagonista son outros.

Algunhas veces estarás na cima, logo baixarás, logo volverás a subir, ou incluso, nunca chegarás arriba pero sempre se trata do mesmo.

Dende un partido na calle onde non hai límites ata a final dun mundial, eu penso que o importante é disfrutar do que se fai.
Por que ao perder todo se volve de blanco e negro?

A selección española de baloncesto perdendo contra Litunania.

Perder non é malo, sabes que o contrario foi mellor e darache indicios para mellorar. Porque perder só é unha nova oportunidade para volver a empezar, porque caerse implica levantarse e rendirse implica covardía.

Sempre chega unha oportunidade para demostrar o que ti ben sabes!